De eerste week van lesgeven in het nieuwe jaar zit erop! Na een vakantie van bijna 4 weken was het hoog tijd om weer te beginnen. Om de lange break ook een nuttige invulling te geven, heb ik elke week de Nederlandse kinderen uitgenodigd voor een voorleesuur. In 3 middagen hebben we het boek van De Kleine Kapitein gelezen, wat erg in de smaak viel.
Nu deze week de lessen weer begonnen zijn, wil ik jullie iets meer vertellen over mijn werk hier. De maandag bijvoorbeeld ziet er als volgt uit:
Het eerste uur ga ik naar de Secundary Campus waar ik een leerlinge ontvang in ‘mijn’ Nederlands lokaaltje. Zij werkt met een leerboekmethode, dus we gaan ervoor zitten en behandelen het theoriegedeelte wat aan de beurt is. Daarna volgt er een aantal oefeningen waar ik bij help, of die ze eerst zelf maakt en ik daarna nakijk. Alle onderwerpen van de Nederlandse taal komen in het boek voor. Van spelling, grammatica en woordenschat tot lezen, schrijven en poëzie.
Het tweede uur heb ik geen leerlingen, dus dat kan ik gebruiken om de lessen van het derde en vierde uur voor te bereiden. Het derde uur heb ik ook een leerlinge die werkt met de leerboekmethode, en het vierde uur ontvang ik een andere leerlinge in het computerlokaal. Zij werkt met een online methode waarin ook allerlei onderwerpen aan bod komen. Soms is er een toets die gemaakt moet worden en aan de hand daarvan worden er oefeningen klaargezet over de onderwerpen die aandacht behoeven. De manier van lesgeven verschilt per leerling. Sommigen vinden het fijn als ik naast hen zit en meekijk met de oefeningen, andere vinden het fijner zelf te werken. Dan loop ik regelmatig langs om te kijken hoe ze het doen of om vragen te beantwoorden.
’s Middags loop ik naar de Primary Campus, die in een andere hoek van het centrum ligt. Daar geef ik nog een uur les aan een aantal kinderen tegelijk. Zij werken allemaal met het online programma, dus iedereen kan op zijn/haar eigen niveau werken en ik loop weer rond om vragen te beantwoorden of dingen uit te leggen. De oefeningen variëren van grammaticale opdrachten (de juiste werkwoordsvorm invullen of de juiste woordsoort kiezen) tot leesopdrachten en woordenschat.
De groepjes kinderen die ik lesgeef zijn niet zo groot. Meestal heb ik er 1 of 2 tegelijk, soms wat meer. Dit komt vooral omdat de leeftijden van de kinderen zo verschillend zijn. Ik geef les aan kinderen uit 9 verschillende klassen, variërend in leeftijd van bijna 3 tot 16 jaar. Iedere klas heeft weer een ander rooster. Ik geef niet alle uren van de week les. Mijn rooster is afhankelijk van de roosters van de kinderen. Soms is dat een heel gepuzzel en heb ik ook gaten in mijn dag. Deze uren kan ik dan mooi gebruiken om andere lessen alvast voor te bereiden.
Tijdens de break heb ik mij niet hoeven vervelen. In de aanloop naar kerst werd er een aantal dingen georganiseerd door mensen van De Crowd. Er was een kampvuuravond, een verjaardagsfeest, een potluck (Amerikaanse maaltijd-principe waarbij iedereen wat te eten meeneemt), een avond Christmas Carols zingen. Er was een heerlijke kerstlunch met het personeel van de school.
Het weekend van kerst was een bijzonder weekend. Christmas Eve (de avond voor 1e Kerstdag) is hier erg belangrijk dus was er een samenkomst in de kerkzaal. Het kerstverhaal werd voorgelezen door verschillende mensen en er werden allerlei kerstliederen gezongen. 2e Kerstdag is hier juist helemaal geen ding, dus toen zijn we met de Nederlandse gemeenschap bij elkaar gekomen om kerstliederen te zingen. Op 1e Kerstdag was er een prachtige dienst in de kerk en ’s avonds was ik uitgenodigd door één van de gezinnen van mijn bijbelstudiegroep voor een potluck. Ik bakte een stapel Hollandse (bananen)pannenkoeken om mee te nemen. Er waren meer mensen van onze bijbelstudiegroep dus het was een erg gezellige avond!
Twee dagen na kerst kon ik onverwacht mee met een uitstapje buiten het centrum. Twee dames van The Crowd moesten met hun huisdier naar de dierenarts in Lae, één van de grotere steden van PNG. Ze besloten er een uitje van te maken en zo kwam het dat we dinsdag in een busje zaten met negen dames, een hond en een kat. We vertrokken ’s morgens om 7 uur en na een rit van zo’n 4 uur kwamen we aan in Lae. Eerst werden de dieren afgeleverd bij de dierenarts voor hun behandeling, en wij togen naar het guesthouse waar we die nacht zouden slapen om onze spullen eruit te gooien. Daarna snel naar het centrum van Lae, want van zo’n hobbelige rit van 4 uur krijg je trek! We lunchten bij een jachthaven waar het ontzettend mooi was. Het is erg leuk om eens buiten de grenzen van de compound te kijken en de vrijheid te hebben om uit eten te gaan. Dat is normaal gesproken om veiligheidsredenen niet mogelijk. Bovendien zijn er op het centrum geen restaurantjes waar je even naartoe kunt. Die pizza ging er dus wel in! Daarna werd er gewinkeld, wat inmiddels ook een luxe is. Op het centrum hebben we één supermarkt, waar veel dingen redelijk duur zijn omdat alles wordt ingevlogen vanuit Australië. In Lae zijn meerdere grote supermarkten, waar we de gelegenheid volop te baat namen om boodschappen in te slaan. Meer keus voor minder geld! Aan het einde van de dag gingen we uit eten in een Aziatisch restaurant. Het eten was heerlijk, en bij de kassa werden we verrast door een lokale familie die iets te vieren had en dus voor het hele restaurant betaalde!
De volgende ochtend hebben we nog een markt en een 2e hands kledingwinkel bezocht en na de lunch stapten we weer in ons busje voor de terugtocht naar Ukarumpa.
Oudjaarsavond! Of, zoals het hier heet: New Years Eve. Ik was uitgenodigd door één van de Nederlandse gezinnen. Zij hadden een kampvuur in de achtertuin en heerlijke, zelfgebakken oliebollen. En zo kwam het dat ik voor het eerst niet thuis was tijdens de jaarwisseling, maar deze doorbracht met Duitsers, Canadezen, Brazilianen en een paar medelanders. We zongen ‘Groot is Uw trouw, o Heer’ in vier verschillende talen en dankten God dat we bij elkaar waren, niet als familie door bloed maar als familie in Christus. Rond middernacht staken we Papoeaas vuurwerk af (je bindt staalwol rond een ijzerdraadje, je steekt het aan en dat zwiep je in het rond) en er was, traditiegetrouw, een optocht van brommers en motors, die luid grommend en toeterend over het centrum scheurden. Ik belde met mijn familie in Nederland om hen een gelukkig nieuwjaar te wensen, ook al was het bij hen nog maar 3 uur ’s middags en leefden zij dus nog steeds in het jaar 2022 🙂
Iedereen die mij een beetje kent, zal waarschijnlijk weten dat ik geen keukenprinses ben. Ik houd niet van koken en ik kan het ook niet. Al moet ik zeggen dat het beter gaat sinds ik in PNG woon. Ik ben zelfs aan het bakken geslagen! Thuis hadden wij geen oven, één van de redenen waarom ik nooit heb leren bakken. Hier is het simpel: als je niet bakt, eet je ook niet. Sommige dingen kun je voor verschrikkelijke prijzen in de winkel kopen, maar dat wil je ook niet. Dus heb ik mijn oven in gebruik genomen, met behulp van een fantastisch receptenboekje wat twee vriendinnen voor mij hadden gemaakt voor ik naar PNG vertrok. Inmiddels bak ik de ene cake na de andere brownie en ben ik stiekem best trots op mijn baksels.
Tot slot nog iets waar ik erg blij mee ben: net voor de kerst ben ik verhuisd! Ik woon niet meer in de duplex woning, maar in het huis van een Amerikaan die momenteel met verlof is. Het is iets wat veel singles doen, een huis bewonen van iemand die met verlof is. Het is een win-win situatie. Mensen vinden het fijn als hun huis bewoond is terwijl zij in hun thuisland zijn, dus bieden ze het aan tegen aan lagere huurprijs. Voor mij dus alleen maar voordelen: ik houd het wat goedkoper en woon in een huis wat een stuk ruimer is dan het vorige! Ik woon hier nu drie weken en het is een heerlijk huis. Bijkomend voordeel is dat het in een rustige sectie van het centrum ligt. Drie buurjongetjes die oefenen op hun trompetten is leuk voor een keer, maar dat gaat snel vervelen kan ik je vertellen! Hier hoor ik enkel vogels en krekels. En last but not least: het huis ligt op een heuvel en vanuit mijn raam heb ik een prachtig uitzicht!
“Daarbij wonen de vogels in de lucht, hun stem klinkt tussen de takken. Hij bevochtigt de bergen vanuit Zijn hemelzalen, de aarde wordt verzadigd door de vrucht van Uw werken.” “Hoe groot zijn Uw werken, Heere, U hebt alles met wijsheid gemaakt, de aarde is vol van Uw rijkdommen.” Psalm 104: 12-13, 24





Gebedspunten
- Bid voor het komende semester, voor de leraren en leerlingen
- Bid voor nieuwe leraren voor de Primary Campus. Met ingang van het nieuwe schooljaar (juli 2023) raken we een heel aantal leraren kwijt en er zijn heel hard nieuwe nodig!
- Bid én dank voor het Bijbelvertaalwerk wat hier gedaan wordt
- Dank dat het goed gaat met lesgeven en dat ik het met plezier doe
- Dank voor het leuke, goede contact met de kinderen, hun ouders, mijn collega’s en nieuwe buren
Ha Annelief,
Dank je wel voor je mooie en leuke verhaal en boeiende beschrijvingen. Als het je bedoeling is mensen enthousiast te maken voor Ukarumpa slaag je daar wat ons betreft zeker in 😉 Ik zie dat wij ons kunnen aanmelden als leraren voor de Primary Campus… Nou, eerlijk gezegd krijg ik best zin om Nederlands te geven als ik jouw verhaal lees, heerlijk!
Wat een mooi en ruim huis heb je, met een schitterend uitzicht! Vergeet niet om in alle drukte af en toe op je veranda te gaan zitten genieten, met een kopje eikel- of rambutan-thee en eigengebakken bananenbrood. Je lijkt je nogal te ontwikkelen in de bakkunsten en onze verwachtingen zijn hoog gespannen als je weer terug bent. We hebben inmiddels een oven dus je kunt volop je gang gaan!
Heel leuk om mee te kijken in de vieringen van het Kerstfeest en Oud en Nieuw in Ukarumpa. Ondanks de cultuurverschillen zien we toch ook Hollandse elementen ingebracht 🙂 En de kern van Kerstfeest blijft hetzelfde: Christusfeest!
Je eindigt je blog met een prachtige toepasselijke tekst! Zo is het! Weet je nog dat we in Zwitserland hoog in de bergen op een rotsblok tegenkwamen “Ich erhebe meine Augen zu den Bergen … Hilfe kommt mir vom Herrn, der Himmel und Erde gemacht hat” en op de krijtrotsen van Engeland ” Let everything that has breath praise the Lord”, terwijl dit al in je opkomt voor je het gelezen hebt!
Gedag van je ouders XX
LikeGeliked door 1 persoon
Wat een belevenissen Annelies. Fijn dat je op deze manier een steentje kan bijdragen aan het evangelisatiewerk op aarde.
Wat was het bijzonder dat we je hier in Zuid-Limburg konden zien en spreken tijdens het evangelisatieweekend voor kerst.
Bemoedigend om te zien dat er over de hele wereld oud-kampdeelnemers werken.
Ik kijk met spanning uit naar je volgende verslag.
Hartelijke groet,
Margriet Bayense
LikeGeliked door 1 persoon
Dank voor je mooie nieuwsbrief. Wat een geweldige ervaringen doe je daar op en wat een mooi werk. Ook een prachtige natuur.
We “ smullen” mee met alles en zien in gedachten ook je baksels!!
Sterkte weer en tot horens.
We leven mee in het gebed
LikeGeliked door 1 persoon
Ha Annelies,
Wat mooi en boeiend om weer wat van jou te horen!
Wat een mooi huis heb je nu en heerlijk in de rust.
Fijn dat je je plekje gevonden hebt en zo tot zegen mag zijn!
Hart.groet,
Wilma Holleman
LikeGeliked door 1 persoon
Ha Annelies, btje dom waarschijnlijk maar we wisten niet (meer) dat we je konden volgen op junglejuf Annelies! Dat hoorde ik vanmiddag van Wilma, ik typ het in en ja hoor….het ene leuke en enthousiaste verhaal na het andere! Met foto’s en al, wat willen we nog meer! Het ziet er erg mooi uit! Wat heerlijk dat je zo snel gewend bent daar en mooi, zinvol werk mag doen. Ik zie je genieten! Ik herinner me dat je vlak voor vertrek met taartjes bij je moeder kwam omdat het je laatste werkdag was in Nederland. Haha, die zou je nu zelf bakken denk ik;) Fijne tijd daar. We bidden mee!
LikeGeliked door 1 persoon