Een nieuwe blog, wat eerder dan normaal! Morgen verruil ik namelijk het SIL centrum voor een afgelegen dorp in een moerassig gebied. Ik ga naar Ubuo Village in de Gulf Province. Deze zogenaamde ‘village trip’ werd mij van alle kanten aangeraden. Het is goed om te zien én te ervaren hoe de mensen hier leven. Ik ga met een team mee van de afdeling Literacy. Zij gaan naar Ubuo om een cursus te geven en ik mag daarbij gaan helpen. De cursus is bedoeld voor lokale docenten. Aan hen worden handvatten gegeven die zij kunnen toepassen in hun werk. Vanuit 11 verschillende taalgroepen komen leraren naar deze cursus.
Momenteel ben ik druk bezig met de voorbereidingen. Gelukkig krijg ik genoeg tips van mensen die vaker in dit dorp zijn geweest. Omdat het lager ligt dan Ukarumpa, is het er een stuk warmer dan hier. Een zonnehoed moet dus zeker mee, naast de altijd aanwezige paraplu. Ik krijg van iemand een fles met ingebouwd waterfilter te leen, omdat in het dorp geen filtersystemen zijn zoals hier. Verder zal de manier van leven een stuk primitiever zijn. De ‘douche’ bestaat uit een douchebak en een grote emmer water. Hier ligt een bakje bij waarmee je (koud) water over je hoofd kunt gooien. Slapen doen we op een matrasje op de grond, veilig omgeven door een klamboe. Omdat het huis deels open is, komen er allerlei insecten gewoon naar binnen. Iedereen die mij een beetje kent, kan wel raden dat ik naar dit aspect niet per se uitkijk 🙂
Ik heb erg veel zin in deze trip, maar ik ben ook wel wat nerveus. Gebed wordt zeer gewaardeerd! Ik hoop ruim 3 weken in Ubuo te blijven.

Vandaag was dus ook de laatste dag dat ik lesgaf. Eind deze week begin de schoolvakantie. Deze duurt 2 weken. Je zou het kunnen zien als een gecombineerde voorjaars- en meivakantie! Mijn trip naar Ubuo valt gelukkig grotendeels in de schoolvakantie. Voor na de vakantie heb ik de kinderen huiswerk opgegeven zodat ze alvast aan de slag kunnen.

De Primary Campus had vorige week het jaarlijkse Book Festival. Een week lang werd er extra aandacht besteed aan lezen en er waren verschillende activiteiten. Als afsluiting was er een Book Parade, waarbij alle kinderen zich mochten verkleden als een persoon uit hun favoriete boek. In een optocht ging het over de hele campus en langs de route stonden ouders en andere familieleden alles en iedereen te bewonderen. Leraren werden geacht mee te doen, dus ik bundelde mijn krachten met 2 collega-vriendinnen. We kozen het boek Alice in Wonderland en verkleed als Alice, de gekke hoedenmaker en de hartenkoningin wandelden we vrolijk mee in de parade.

Zoals ik in mijn vorige blog vertelde, kijk ik af en toe een dag met verschillende afdelingen mee. Ik heb al wat verteld over Translation en SALT, vandaag is Survey (officieel Language Assessment) aan de beurt. Dit team doet onderzoek naar de vitaliteit van lokale talen en verzamelt/analyseert gegevens zodat SIL weloverwogen beslissingen kan nemen op het gebied van taalontwikkeling. Naast het doen van taalonderzoeken en het schrijven van rapporten, beheren zij ook taalgerelateerde informatie zoals woordenlijsten, onderzoeksrapporten en PNG taalkaarten en helpen zij anderen hiermee. Toen ik bij Survey op bezoek was, was het team onder andere bezig met het voorbereiden van een trip. Eens in de zoveel tijd gaan ze naar een bepaald gebied in PNG en bezoeken daar meerdere dorpen. In elk dorp gaan ze met de lokale bevolking in gesprek om meer te leren over hun taal. (Er zijn meer dan 800 talen in PNG.) Ter voorbereiding wordt er vooral gekeken wat er al aan informatie bekend is over de betreffende dorpen en talen. Bij thuiskomst na een trip worden de gegevens geanalyseerd en rapporten geschreven.

Sinds een aantal weken heb ik nog een leuke nevenactiviteit voor een paar uur per week. Ik help een Amerikaans gezin dat ik ken via mijn bijbelstudiegroep. De moeder van het gezin geeft haar kinderen thuis les, maar sinds ze een aantal maanden geleden twee baby’s geadopteerd hebben, is dit een stuk lastiger geworden. De baby’s zijn nu beide ongeveer 6 maanden. Het zijn schatjes en ik neem ze met plezier even onder mijn hoede, zodat hun moeder zich kan focussen op de lessen van de andere kinderen.

In mijn vrije tijd vermaak ik me nog steeds uitstekend. Ik ben blij te kunnen melden dat de frisbee en ik steeds betere vrienden worden. Hij glipt steeds minder vaak tussen mijn vingers door en af en toe scoor ik zelfs een punt. Het is ontzettend leuk en zelfs de regen weerhoudt mij er niet van te gaan spelen. Ook spreek ik regelmatig af met mensen van De Crowd, die ik inmiddels wel mijn vrienden kan noemen. Eerst eten we gezellig met elkaar en daarna doen we een bordspel of kijken we een film. Kortgeleden was één van ons een jaar in Ukarumpa en daar hebben we natuurlijk een jubileumfeestje van gemaakt.

Dat vrienden belangrijk zijn, merkte ik weer eens toen ik een paar weken geleden ziek werd. Met een zware griep heb ik meer dan een week in bed gelegen. Het was duidelijk dat de gemeenschap van Ukarumpa echt om me heen stond. Het halve dorp kwam me soep en andere etenswaar brengen. Mensen gingen voor me naar de apotheek en naar de winkel. Het is een zegen om in deze gemeenschap te wonen!

“Zie, hoe goed en hoe lieflijk is het dat broeders ook eensgezind samenwonen.” Psalm 133:1

Gebedspunten

• Bid voor een veilige reis naar Ubuo en voor een goed verblijf daar.
• Bid voor de cursus die in het dorp gegeven gaat worden.
• Bid voor nieuwe leraren voor de Primary Campus. Voor het nieuwe schooljaar (juli) zijn nog 2 leerkrachten nodig.
• Bid én dank voor het Bijbelvertaalwerk dat hier gedaan wordt.
• Dank dat ik weer beter ben en bid voor nieuwe energie. Die is nog niet helemaal terug.
• Dank voor Gods zegen van goede vrienden.