Mijn eerste verjaardag zonder mijn familie! Het was even wennen, maar het was een leuke dag! Mijn vriendin Hadassa en ik bakten cinnamonrolls en iemand van mijn bijbelstudiegroep had een chocolade cheesecake voor mij gemaakt. ’s Avond kwamen er een paar vrienden langs. Een week later deden we het dunnetjes over met een feestje in Kainantu, een stadje een kwartier rijden van hier. Met een groep vriendinnen gingen we lunchen bij het enige restaurant dat deze streek rijk is. Het was een zeer geslaagde dag en iedereen zorgde ervoor dat ik me echt jarig voelde!

Time to play softball! Regelmatig organiseert iemand iets voor de community van Ukarumpa, bijvoorbeeld een maaltijd of een sportactiviteit. Het leek mij leuk om een softbalgame te organiseren. Het was ‘mijn’ sport in Nederland en de Amerikanen zijn er natuurlijk ook altijd voor te porren. Ik postte een bericht op het forum en verzamelde een groep van zo’n veertien mensen. We hebben het een keer moeten uitstellen vanwege de laatste buien van het regenseizoen. Het regende een aantal dagen bijna non-stop en het sportveld was in een moeras veranderd. Een week later probeerden we het opnieuw en het was een groot succes!

In mijn vorige blog zei ik al dat het schooljaar begin juni is afgesloten. Dit betekent dat er wat meer ruimte is om mee te kijken met andere onderdelen van het Bijbelvertaalwerk die mijn interesse hebben. Half juni was het tijd voor mijn reis naar New Ireland, één van de eilanden voor de kust van PNG. Ik vertelde al eerder over de afdeling Scripture Use en de workshop waarbij ik zou gaan helpen. Het echtpaar dat de workshop gaf, was al een week eerder afgereisd om allerlei zaken voor te bereiden. Ik vloog hen op 21 juni achterna. We verbleven enkele dagen in een regionaal centrum voor zendelingen in Kavieng, de hoofdstad van New Ireland Province. Op zaterdag werden we opgehaald door Kevin, een zendeling die samen met zijn vrouw in Lossu woont, het dorp waar de workshop zou plaatsvinden. De rit was geweldig. De weg voerde langs de kust en het uitzicht op de oceaan, de zandstranden en de palmbomen was schitterend. Eenmaal in Lossu werden we gastvrij ontvangen door Gertrude, Kevins vrouw. We logeerden bij hen in huis.

De workshop ‘Teaching children the Bible’ was van maandag tot vrijdag. Zondagsschoolleiders, kerkleiders en enkele andere docenten kwamen vanuit het dorp maar ook vanuit andere omliggende dorpen naar Lossu. Het uitgangspunt was om zondagsschoollessen te geven met de cursusdeelnemers als de ‘klas’. Elke dag werd er een Bijbelverhaal verteld en werden er een aantal activiteiten gedaan, om de verschillende mogelijkheden te laten zien aan de deelnemers. Dit waren activiteiten zoals een Bijbeltekst aanleren, liedjes zingen en spelletjes rondom het thema. Wat we ook lieten zien, was hoe de deelnemers gebruik kunnen maken van natuurlijke materialen in hun lessen. Eén van de deelnemers zei na afloop tegen mij dat ze deze invalshoek erg positief vond. Tijdens cursussen in het verleden moesten ze vaak allerlei materialen aanschaffen in de winkel. Vaak heeft men daar het geld niet voor. Wij lieten hen zien dat overal om hen heen dingen zijn die ze kunnen gebruiken. Kokosnoten, bananenbladeren, schelpen, maar ook bijvoorbeeld lege rijstzakken of flesjes, die ze normaal gesproken zouden weggooien na gebruik. Op donderdag gingen de deelnemers uiteen in groepjes om een les voor te bereiden. Op vrijdagochtend zouden ze deze les geven voor de rest van de groep. Iedereen was ontzettend creatief en het was leuk om te zien hoe ze al het geleerde in de praktijk brachten.

Mijn taken tijdens de workshop waren vooral allerlei algemene zaken: dingen omhooghouden en aangeven, een groepje leiden als we de deelnemers in groepen verdeelden, etc. Ook leidde ik één van de spellen en heb ik een Bijbelverhaal verteld, over Jezus die de storm op zee stilde.

Op sommige dagen had ik tijd om aan het einde van de middag het eiland te verkennen. Het dorp krijgt zelden bezoekers dus de kinderen waren gefascineerd door onze komst. Op een middag namen ze mij mee op een ontdekkingstocht naar het kleine eilandje dat voor de kust lag. Ze lieten mij allerlei prachtige schelpen en zeesterren zien en na afloop namen we nog een duik in zee. Ik merkte dat steeds vaker kleine handjes over mijn paardenstaart aaiden. Ze waren eerst nog verlegen, maar toen ze merkten dat ik het niet erg vond, werd ik bijna bedolven onder de kinderen. Mijn staart was een grote bende geworden en ik besloot mijn haar los te gooien. Een luid gejuich en gelach steeg op onder de kinderen: “That’s so nice, that’s so nice!” Ze bleven maar aan mijn haar voelen.

Een ander hoogtepunt van de week was een kanotochtje de oceaan op, zaterdagochtend vroeg voor onze reis terug naar Kavieng. Het huis waarin we verbleven stond zo’n 20 meter van de kust vandaan. Elke ochtend zagen we dolfijnen in zee hun kunsten vertonen. Op onze laatste ochtend in het dorp nam één van de bewoners, Tommy, ons mee in zijn kano. Er was maar plaats voor 2 personen, dus we gingen om de beurt mee. Eerst liet Tommy de grot zien waar de dolfijnen slapen. Daarna voeren we de zee op, waar de kano werd omringd door tientallen dolfijnen. Het was in één woord geweldig.

Eenmaal terug in Kavieng brachten we het weekend door in het regionaal centrum en op maandag stapte ik weer in het vliegtuig.

Een volgende verkenning van het werk van Scripture Use gaat morgen van start. Ik ga naar Arop, een dorpje aan de noordkust van PNG. Daarover meer in mijn volgende blog!

“Toen zei Hij tegen Zijn discipelen: de oogst is wel groot, maar er zijn weinig arbeiders. Bid daarom tot de Heere van de oogst dat Hij arbeiders in Zijn oogst uitzendt.” Mattheüs 9:37-38

Gebedspunten

• Bid voor de deelnemers van de afgelopen cursus.
• Bid voor mijn reis naar Arop morgen.
• Bid voor de workshop die we in Arop gaan draaien.
• Bid én dank voor het Bijbelvertaalwerk dat hier gedaan wordt.
• Dank voor de fijne, gezegende tijd in Lossu.